Dit is de tweede aflevering van een nieuwe serie artikelen met aandacht voor het begrip ‘Oefening baart kunst’. Een in je eigen ogen wat minder gelukte schets – bijvoorbeeld eentje uit je begintijd als urban sketchers – en daarnaast een schets die wel helemaal gelukt is. Om ons te laten zien dat iedereen vooruitgang kan boeken en leren. Wil jij ook meedoen? Stuur dan jouw tekeningen met wat toelichting (wanneer en waar gemaakt, wat is er mis, wat is er goed, wat heb je geleerd…) naar info@urbansketchers.nl. En bedenk dat er geen mislukte tekeningen bestaan, maar dat je van sommige tekeningen wel veel kunt leren.
Deze keer laat Dineke Romeijn een serie tekeningen zien die ze door de jaren heen maakte op dezelfde plek: Kasteel Doorwerth. Tekeningen waar velen van ons heel trots op zouden mogen zijn, maar Dineke is streng voor zichzelf en dat brengt haar bij nieuwe inzichten en nieuwe ideeën!
Oefening baart kunst: Kasteel Doorwerth
door Dineke Romeijn
Wat nou als je zin hebt in urban sketching maar je kunt zo snel geen goede plek bedenken? In zo’n situatie helpt het om een vaste stek te hebben en mijn benen fietsen dan bijna vanzelf naar kasteel Doorwerth. Het is een mooi ritje van een paar kilometer en er is altijd wel een hoek te vinden die ik nog niet gehad heb.
Het voordeel is dat je je onderwerp echt goed leert kennen. Na zo’n zeventien tekeningen begin ik inmiddels een beetje te snappen hoe dat ingewikkelde gebouw in elkaar zit. En je ziet de ontwikkeling van je schetsvaardigheden terug in die verzameling schetsen.
In de loop der jaren heb ik heel wat geëxperimenteerd met uitsneden, standpunten en materialen. Pen, aquarel, kleurpotloden, markers alleen of gecombineerd, wit en gekleurd papier, bont of alles in één tint, details of juist een overzicht. En dat ging niet altijd even goed!
Hier volgt een aantal voorbeelden van de minder geslaagde schetsen, en een paar waar ik heel blij van werd. Alles bij elkaar kun je een duidelijke lijn zien in mijn ontwikkeling, maar het wordt ook duidelijk dat die lijn bepaald niet recht loopt, hij gaat met flinke pieken en dalen.
NIET BLIJ
De eerste schetsen zijn van juni 2018. Het perspectief klopt niet, de torens wiebelen aan alle kanten, de kleuren zijn vlak en in de rechter schets is een hoop gekrast om te corrigeren.
Tijdens de lockdown in 2020 ging ik er geregeld op uit om ergens in het buitengebied te schetsen, natuurlijk ook bij het kasteel. In de volgende schets is het kleurgebruik beperkt, op zich een goed idee. Maar dat perspectief….links klopt het nog redelijk, maar rechts liep het volledig uit de hand! En dat was geen bewuste keuze. Bij gebrek aan medeschetsers of bezoekers had ik mijn observaties en gedachtes er ook maar bij geschreven. De rechterhelft oogt alles bij elkaar rommelig en heel vreemd.
Verhoudingen blijven moeilijk, getuige deze aquarelschets uit hetzelfde jaar. De voorste toren is veel te breed en de rest van het kasteel, vooral links is veel te smal. Licht en donker kloppen niet, aan welke kant stond de zon nou eigenlijk? En de perspectieflijnen kloppen niet. Persoonlijk vind ik deze schets naast niet mooi ook gewoon saai.
Saai is ook het woord voor de volgende schets uit dezelfde zomer. Daarnaast is de verf hier en daar uitgelopen en is het geheel vlekkerig (zonder dat dat iets toe voegt). Hier heb ik duidelijk zitten worstelen met de aquarel die niet deed wat ik in gedachten had.
Er mochten na een aantal jaar urban sketching wel eens wat meer mensen op mijn schetsen vond ik. In deze schets is het kasteel zelf getekend met pen en gedeeltelijk gekleurd met aquarel. Daarna heb ik voorzichtig silhouetten van mensen erop gezet in kleurpotlood. Het poortgebouw en de ophaalbrug staan er goed op. Het logo links van het Gelders landschap, een ampersand in 3D echter lijkt wel te zweven. De mensen zijn nauwelijks te zien en dat is misschien maar goed ook. Kijk eens naar de persoon direct rechts van dat logo, daar klopt helemaal niets van. Hinken op meerdere gedachten was deze schets, en mensen bleken heel lastig om te tekenen.
WEL BLIJ
Deze schets is van 2019, dus nog redelijk in mijn begintijd. De uitsnede is beperkt tot een heel klein stukje en leverde een leuke compositie op. Vereenvoudigen is echt een goed idee als je nog niet zoveel ervaring hebt als schetser. De verhoudingen zijn veel beter dan in de eerste schets, de schaduwen geven diepte en de kleuren zijn helder. Bij elkaar gewoon een aantrekkelijk plaatje.
In 2021 maakte ik een schets waar ik ook nu nog heel blij van wordt. Duidelijke keuzes door me te beperken tot één kleur pen en aquarel, kloppend perspectief en dramatische schaduwen leveren een pakkende sfeervolle schets op.
Tot slot een schets uit 2024. Gemaakt vanuit een moeilijke hoek waarbij je de daken van de verschillende delen van het kasteel allemaal min of meer ziet. Niet alleen klopt het perspectief, het lukte ook om ermee te spelen en er op die manier een swingend kasteel van te maken. Zonder die pakweg zestien schetsen en aquarellen en zes jaar regelmatig schetsen had ik dit nooit gekund. Oefening baart kunst!
Heb jij ook schetsen waarvan je veel hebt geleerd – en waarvan wij dus ook veel kunnen leren? Stuur ze met een korte toelichting naar info@urbansketchers.nl
Recente reacties